facebook instagram

Blog

Wojciech Stefaniak nowym dyrektorem Teatru Polskiego
02.10.2020

Wojciech Stefaniak nowym dyrektorem Teatru Polskiego

29 września br. Komisja Konkursowa powołana do przeprowadzenia konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora Teatru Polskiego im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy wybrała na stanowisko dyrektora TPB Wojciecha Stefaniaka „Farugę”. 

Wojciech Faruga Fot. Paweł Paprocki  Archiwum Artystyczne Teatru Narodowego

WOJCIECH FARUGA

Reżyser teatralny, scenarzysta, scenograf. Studiował na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, a także w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego.

W ramach projektu Odkryte/Zakryte w Teatrze Dramatycznym w Warszawie przygotował akcję performatywną Kniaź Patiomkin. Siedem snów Schmidta o rewolucji na podstawie dramatu Tadeusza Micińskiego (2008). W latach 2010–2016 był współscenarzystą wydarzeń w ramach akcji Wyłącz system, organizowanej przez Dom Spotkań z Historią (zrealizował m. in. autorskie projekty Radiostacja i Tele-le-wizor). Jest współautorem jednego z odcinków serialu teatralnego XIX -> XXI. Powrót do przyszłości, zrealizowanego na otwarcie Centrum Nauki Kopernik (2010). Współtworzył zwycięską koncepcję ekspozycyjną Muzeum Katyńskiego.

Jego prace teatralne często powstają w oparciu o autorskie scenariusze; nierzadko przygotowuje do nich również scenografię. W kolektywie teatralnym 52°43'N19°42'E PROJECT zrealizował wielokrotnie pokazywane na międzynarodowych festiwalach spektakle – Carson City (2010; scenariusz, reżyseria i scenografia) oraz San Fernando Valley (2012; reżyseria, scenografia).

Od 2012 roku jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Teatrów dla Dzieci i Młodzieży KORCZAK. Był również dyrektorem artystycznym odbywającego się w Warszawie 18. Światowego Kongresu Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ (2014).

Wielokrotnie podejmował się scenicznej interpretacji polskiej literatury . Poruszał zagadnienia wiary i religijności. Wyreżyserował spektakl swojego i Jarosława Jakubowskiego autorstwa – Wszyscy święci (Teatr Polski im. Konieczki w Bydgoszczy, 2012), napisał i inscenizował Betlejem polskie inspirowane Betlejem polskim Lucjana Rydla (Teatr Dramatyczny im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2013; także opracowanie muzyczne). Wystawił dramat Artura Pałygi analizujący ludzkie cierpienie – W środku słońca gromadzi się popiół (Narodowy Stary Teatr im. Modrzejewskiej w Krakowie, 2014). Na otwarcie Tbilisi International Festival of Theatre przygotował rzecz o historii Polski od czasów powojennych do współczesności – Prawy lewy na obcasie Andreasa Pilgrima (Kote Marjanishvili State Drama Theatre w Tbilisi, 2016). W widowiskowej inscenizacji mierzył się z konwencją melodramatu – wyreżyserował Trędowatą. Melodramat wg scenariusza stworzonego wspólnie z Pawłem Sztarbowskim na podstawie powieści Heleny Mniszkówny (Teatr Polski im. Konieczki w Bydgoszczy, 2014; także wideo). Przygotował spektakl Balladyna. Kwiaty ciebie nie obronią Juliusza Słowackiego z wykorzystaniem fragmentów innych utworów dramatopisarza – Beatrix Cenci, Mindowe, Księcia


Niezłomnego i Marii Stuart (Teatr Dramatyczny im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2015). Dał sceniczną interpretację powieści Bolesława Prusa – Lalka. Najlepsze przed nami (Teatr Powszechny im. Hübnera w Warszawie, 2015; także scenariusz sceniczny). Wspólnie z Julią Kijowską wyreżyserował Spowiedź motyla, spektakl-koncert, inspirowany pamiętnikiem 14-letniego Janusza Korczaka i kolażami Henry’ego Dargera (Teatr Ateneum im. Jaracza w Warszawie, 2017; także scenografia). Ukazywał dramat kobiet uwięzionych w mechanizmach Historii, w świecie przemocy i kłamstwa – przygotował przedstawienie Królowa Margot. Wojna skończy się kiedyś wg swojego oraz Tomasza Jękota tekstu inspirowanego powieścią Aleksandra Dumasa i filmem Patrice’a Chereau (Teatr Polski w Bielsku Białej, 2014) oraz spektakl Maria Antonina. Ślad królowej Pilgrima (Teatr Polski im. Konieczki w Bydgoszczy, 2018; także scenografia). Inscenizował Shakespeare’a – Antoniusza i Kleopatrę (Teatr im. Jaracza w Łodzi, 2016) oraz Czechowa – Mewę (Teatr Powszechny im. Hübnera w Warszawie, 2017). Ostatnio zrealizował Rosemary Magdy Fertacz, sztukę podejmującą temat seksualnej przemocy wobec kobiet, inspirowaną powieścią Iry Levina oraz jej filmową adaptacją Romana Polańskiego (Teatr Śląski im. Wyspiańskiego, w Katowicach, 2019; także scenografia) oraz Dekalog na podstawie cyklu filmowego wg scenariusza Krzysztofa Piesiewicza i Krzysztofa Kieślowskiego (Royal District Theatre w Tbilisi, 2019). W Teatrze Telewizji przygotował Walentynę opowiadającą o micie bohaterki Związku Radzieckiego, przedstawienie wg scenariusza Julii Kijowskiej i własnego, w którym wykorzystano oryginalne pamiętniki Walentyny Tiereszkowej oraz wypowiedzi radzieckich kosmonautów (2013). Do tematu naukowych eksperymentów i podboju kosmosu reżyser powrócił realizując Nieważkość wg własnego tekstu (Teatr Nowy Proxima w Krakowie, 2018; także scenografia).

Wojciech Faruga otrzymał nagrodę za spektakl Wszyscy święci na 11. Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy (2012). Przedstawienie Betlejem polskie w jego reżyserii zostało uhonorowane wyróżnieniem zespołowym dla realizatorów w 19. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie (2013). Przygotowany przez reżysera w Teatrze Telewizji spektakl Walentyna wyróżniono Platinum Remi Award podczas 48. Worldfest Independent Film Festival w Houston w kategorii “Film and Video Art – Independent Experimental Film and Videos” (2015).